Adwokat w Warszawie od kontaktów z dzieckiem to prawnik, który w swej praktyce skupia się na prawie rodzinnym i małżeńskim. Studia uniwersyteckie, aplikacja i rosnące z roku na rok doświadczenie zawodowe sprzyjają całościowemu spojrzeniu na problemy, z którymi zwracają się osoby poszukujące pomocy prawnej.
Spis treści:
W czym może pomóc prawnik?
Co mówią przepisy?
Prawo procesowe
Kontakty z innymi członkami rodziny
Poszukiwanie optymalnych rozwiązań
Dla dobra dziecka
Czym zajmuje się adwokat w Warszawie od kontaktów z dziećmi?
Prowadzący sprawy z zakresu kontaktów rodzica z dzieckiem adwokat w Warszawie oferuje pomoc sądową, jak i pozasądową. Chodzi tu m.in. o występowanie jako pełnomocnik procesowy przed sądami powszechnymi (w tym opiekuńczymi) i organami administracji. Podkreślmy, że bardzo istotne dla realnej i przemyślanej ochrony interesu klienta jest dążenie do ugodowego załatwiania spraw, a tym samym uniknięcia dalszego antagonizowania stron (por. art. 10 k.p.c.). Ma to szczególne znaczenie w sytuacji kryzysu w rodzinie. Zadaniem adwokata jest roztropna ocena, czy w danym stanie faktycznym lepiej zdać się na rozstrzygnięcie sądu, czy dążyć do wypracowania konsensusu (np. poprzez negocjacje lub procedurę mediacji).
Spojrzenie na stan prawny
Rodzice i dziecko mają nie tylko prawo, lecz także obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Nie jest to uzależnione od tego, czy ojciec lub matka ma władzę rodzicielską w pełnym zakresie, czy jest jej pozbawiony, albo czy jego władza została przez sąd ograniczona (por. art. 113 § 1 k.r.o.). Prawo do kontaktów ze swym dzieckiem nie jest formą sprawowania władzy rodzicielskiej — jest to odrębne uprawnienie wynikające z relacji pokrewieństwa. Trzeba jednak pamiętać, że wiąże się ono z tą władzą, służąc dobru dziecka (uchw. SN z 5 VI 2012 r., III CZP 72/11).
Rozstrzygnięcie o kontaktach z dzieckiem stanowi część wyroku rozwodowego (art. 58 § 1 k.r.o.). Opracowane przez małżonków (np. z pomocą adwokata) porozumienie co do utrzymywania kontaktów należy uwzględnić w wyroku, o ile odpowiada ono dobru dziecka (art. 58 § 1 zd. 2 k.r.o.). Na zgodny wniosek powoda i pozwanego sąd nie orzeknie w kwestii utrzymywania kontaktów (art. 58 § 1b k.r.o.).
Forma kontaktów może być różna — nie musi to być jedynie odwiedzanie dziecka lub spotkanie z nim na „neutralnym gruncie”. W grę wchodzą np. wycieczki, korespondencja, komunikacja przez Internet (art. 113 § 2 k.r.o.).
Gdy syn lub córka stale przebywa u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów przez drugiego zainteresowani powinni określić wspólnie, mając na uwadze dobro dziecka, a także jego życzenia (o ile są rozsądne). Jeśli osiągnięcie porozumienia — a to jest moim celem jako prawnika — okazuje się niemożliwe, decyzję podejmie sąd (art. 113 § 1 k.r.o.).
Zdarzają się sytuacje, gdy szybko staje się jasne, że porozumienie nie jest możliwe (np. ze względu na specyficzne cechy osobowości i postawę drugiej strony). Ceniąc sobie czas strony, a przede wszystkim interes dziecka i dobro całej rodziny, wskazuję wówczas na potrzebę skorzystania z pomocy sądu.
Pamiętajmy, że celem orzeczenia, które ustali formę i czas kontaktów z córką lub synem, nie jest realizacja „prawa do dziecka”, lecz dążenie do zbudowania lub odtworzenia pożądanych więzów emocjonalnych. Są one warunkiem poprawnego rozwoju psychofizycznego dziecka (zob. np. uchwała SN z 18 III 2011 r., III CZP 139/10). Wzajemne cieszenie się swoim towarzystwem przez dzieci i ich rodziców jest jednym z najbardziej podstawowych elementów normalnego życia rodzinnego (por. np. art. 8 Konwencji w sprawie kontaktów z dziećmi oraz wyr. ETPCz z 28 VI 2016 r., nr skargi 28623/12, Malec v. Polska).
Kontakty rodzica z dzieckiem w świetle art. 582(1) k.p.c.
Art. 582(1) k.p.c. pozostawia sądowi znaczną swobodę, gdy chodzi o określenie sposobu wykonywania kontaktów oraz ograniczeń w tej materii (o ile okażą się konieczne). Wiele zależy od przedstawienia sytuacji i argumentów przez radcę prawnego lub adwokata — pełnomocnika uczestnika postępowania.
Conditio sine qua non dobrego uzasadnienia poszczególnych racji reprezentowanej osoby jest dokładne zapoznanie się z faktami, zarówno poprzez rozmowę, jak i analizę zapisków, opinii biegłych, czasami także nagrań, rysunków dziecka, wiadomości od nauczycieli itp.
Postanowienie sądu dotyczące kontaktów może odwoływać się do ich form i ograniczeń wskazanych w art. 113 § 2 oraz 113(2) § 2 k.r.o. Może także regulować inne formy kontaktów, jak również ustalać inne ich ograniczenia.
Art. 582(1) k.p.c. pozwala ponadto na nałożenie na uprawnionego do kontaktów obowiązków, które służyć będą zapewnieniu ich wykonywania (m.in. pokrycia kosztów podróży dziecka i towarzyszącej mu osoby). I w tym wypadku sąd dysponuje szerokim polem manewru, a wyliczenia zamieszczone w przepisie mają charakter przykładowy.
Duże znaczenie dla życia rodziny i procesu wychowawczego ma to, że postanowienie dotyczące kontaktów może być zmienione, o ile wymaga tego dobro dziecka (zob. art. 113(5) k.r.o.). W aspekcie procesowym, na uchylenie postanowienia pozwala art. 577 k.p.c. Zwróć uwagę, że zasada res iudicata ma tu drugorzędne znaczenie — zmienione bądź uchylone może być nawet postanowienie prawomocne.
W trakcie konsultacji z klientem dbam o to, by zdawał on sobie sprawę ze znacznego zakresu swobody sądu, także gdy chodzi o możliwość zapewnienia wykonywania postanowienia o kontaktach poprzez zagrożenie nakazaniem zapłaty określonej kwoty (art. 582(1) § 3 k.p.c.).
Kontakty z innymi członkami rodziny
Dodajmy, że tryb postępowania z art. 582(1) stosuje się również w przypadku ustalenia kontaktów z dzieckiem nieprzebywającym ani u ojca, ani u matki. Chodzi o sytuacje, gdy pieczę sprawuje opiekun, bądź gdy dziecko przebywa w pieczy zastępczej albo rodzinie zastępczej (art. 113(1) § 2 k.r.o.).
Art. 582(1) k.p.c. pozwala również na uregulowanie kontaktów z dziadkami, rodzeństwem dziecka, a także innymi osobami (np. powinowatymi). Warunkiem jest to, by sprawowały one pieczę nad dzieckiem przez dłuższy czas (zob. art. 113(6) w zw. z art. 113(1) § 1 k.r.o. in fine).
Adwokat w Warszawie szuka najlepszych rozwiązań w sprawie kontaktów z dzieckiem
Chyba każdy adwokat w Warszawie, także ten od kontaktów z dzieckiem, wie, że umiejętność zapobiegania mnożeniu sporów sądowych i zbędnych procedur to duży atut. Jest to szczególnie ważne w sprawach tak delikatnych, jak te związane z relacjami między ojcem czy matką a dzieckiem — zarówno kilkuletnim, jak i nastolatkiem.
Doświadczenie i wiedza w służbie dobra dziecka
Prowadząc od kilkunastu lat sprawy małżeńskie i rodzinne, mam na uwadze nie tylko wykładnię prawa i orzecznictwo dotyczące kwestii unormowanych w art. 113 i nast. k.r.o., lecz także wskazówki wybitnych pedagogów i wychowawców.
Wzięcie pod uwagę zarówno dorobku jurysprudencji, jak i osiągnięć osób zajmujących się psychologią rozwojową pozwala mi na formułowanie rzeczowej, odnoszącej się do meritum sprawy argumentacji. Poszczególne tezy zawarte np. w piśmie kierowanym do sądu opiekuńczego czy też apelacji od wyroku rozwodowego staram się formułować tak, by były czytelne, a jednocześnie przekonały sędziów orzekających w sprawie.
Dokładam też starań, by osoba, której udzielam pomocy prawnej, wiedziała, jakie racje stoją za opracowaną przeze mnie taktyką prowadzenia sprawy. Dzięki temu wzmacnia się zaufanie do prawnika. Sprzyja to także proaktywnemu podejściu rodzica (np. co do zbierania dowodów) i racjonalnemu spojrzeniu na swoje prawa w perspektywie ochrony dobra dziecka. Warto pamiętać, że to właśnie ta wartość jest kluczem do właściwej wykładni przepisów k.r.o. i zrozumienia rationes decidendi judykatury.
