Radca prawny od rozwodów w Warszawie zapewnia pomoc prawną opartą na wiedzy i doświadczeniu. Podobnie jak adwokat, prowadzi sprawy szczególnie trudne. Pamiętajmy, że do orzeczenia rozwodu niezbędne jest stwierdzenie przez sąd, że nastąpił trwały i całkowity rozkład pożycia. Radca ma zatem do czynienia z sytuacjami, gdy małżeństwo stało się związkiem martwym, a mąż i żona są w sporze, nieraz mocno zaognionym.
Spis treści:
Uprawnienia
Od czasów PRL do dziś
Prawniczy dualizm
Dbałość o dobro klienta
Jedna sprawa – liczne problemy
Pożytki ze współpracy
Prawo, umysł i człowiek
Czy radca prawny od rozwodów w Warszawie ma te same uprawnienia co adwokat?
Klienci zwracający się do mojej kancelarii w Warszawie, np. o poradę prawną w sprawie rozwodów, opinię lub przygotowanie projektu umowy często sądzą, że radca prawny może prowadzić tylko niektóre rodzaje spraw. Wychodzą z założenia, że radca prawny to zawód o narzuconej przez ustawę specjalizacji, obejmującej sprawy gospodarcze i część spraw cywilnych (np. wykonanie umów, odszkodowania). W takich sytuacjach wyjaśniam, że de lege lata uprawnienia takich specjalistów kształtują się inaczej. Dotyczy to także możliwości występowania przed sądami rodzinnymi.
Historia i teraźniejszość
Obowiązująca do dziś ustawa o radcach prawnych z 1982 r. przewidywała początkowo, że specjalista ten będzie zajmował się obsługą prawną państwowych i spółdzielczych jednostek organizacyjnych, organizacji społecznych a także spółek z udziałem kapitału tych trzech kategorii podmiotów. Zasadą miało być wykonywanie zawodu w oparciu o umowę u pracę; umowa zlecenia była dopuszczalna wyjątkowo. Jednostki zatrudniające radców mogły zwracać się o pomocy prawną do adwokatów tylko sporadycznie (tzw. doraźna obsługa prawna). Ponieważ za czasów PRL w sprawach gospodarczych między jednostkami gospodarki uspołecznionej orzekały komisje arbitrażowe, to właśnie one prowadziły aplikację radcowską. Wpisu na listę radców dokonywał prezes właściwej okręgowej komisji arbitrażowej. Nadzór Państwowego Arbitrażu Gospodarczego nad zawodem radcy zniknął dzięki uchwalonej w 1989 r. ustawy o rozpoznawaniu spraw gospodarczych przez sądy.
Dwie profesje
Transformacja ustrojowa przyniosła daleko idące upodobnienie się zawodu radcy prawnego do zawodu adwokata. Oba są regulowanymi zawodami zaufania publicznego, mają też samorząd. Jednak tylko radca może wykonywać zawód jako pracownik. Zwróć uwagę, że wraz z kolejnymi nowelizacjami ustawy z 1982 r. stopniowo poszerzał się zakres uprawnień radców, obejmując sprawy cywilne, rodzinne, reprezentację przed urzędami i sądami administracyjnymi aż po występowanie w sprawach karnych (2015 r.).
Podkreślmy, że zawód radcy jest, tak samo jak np. zawód lekarza czy architekta zaliczany do wolnych zawodów. Jedną z form ich wykonywania jest spółka partnerska (art. 86 k.s.h.). W jej ramach mogą współpracować, np. adwokaci i radcowie prawni. Nasze metody pracy, np. przy sporządzaniu apelacji albo skargi kasacyjnej, są takie same. By ustalić, jakie przepisy są relewantne w danym stanie faktycznym, opieramy się na źródłach prawa, orzecznictwie i dorobku doktryny. Każdy prawnik wnosi też swe indywidualne cechy, typ intelektu i sposób myślenia. Znaczenie ma również przebyta dotychczas ścieżka edukacyjna i zawodowa.
Jak radca prawny od rozwodów w Warszawie chroni dobro klienta?
Zwróć uwagę, że radca prawny zajmujący się rozwodami w Warszawie często dysponuje doświadczeniem praktycznym zgromadzonym dzięki zatrudnieniu w spółkach i innych podmiotach prowadzących działalność gospodarczą. Podobne doświadczenie może mieć adwokat, jednakże prawo nie pozwala mu na wykonywanie zawodu w ramach stosunku pracy. Tym samym, radca mający za sobą np. kilka lat pracy na pełen etat jako prawnik in-house zyskuje nieco inną perspektywę, również, gdy chodzi o sprawy „na styku” prawa handlowego, cywilnego i rodzinnego. Dzięki temu, współpraca adwokata i radcy, np. w spółce partnerskiej, zapewnia synergię wiedzy i umiejętności. Sprawia to, że interes klienta zyskuje wzmocnioną ochronę. Ma to tym większe znaczenie w sprawach o tak wielkim znaczeniu dla życia rodziny, jakimi są procesy rozwodowe.
Jedna sprawa – wiele problemów
Znaczenie biegłej znajomości przepisów oraz orzecznictwa, zwłaszcza Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, widać w większości spraw rodzinnych, w tym o rozwiązanie małżeństwa. Konieczna jest także dobra znajomość ludzkiej psychiki i sposobu wypowiadania się, np. osób składających zeznania lub uczestników mediacji. Moje doświadczenie w występowaniu przed sądami pokazuje, że znacznego nakładu pracy wymaga, np. umiejętne przesłuchiwanie świadków i biegłych, kiedy chodzi o ustalenie, kto jest winien rozkładu pożycia małżeńskiego.
Owocna współpraca
Gdy adwokat musi poświęcić szczególnie dużo czasu, np. na reprezentację przed sądami i przygotowywanie pism procesowych, dobrym rozwiązaniem okazuje się współpraca z innym prawnikiem. Moje doświadczenie pokazuje, że takim partnerem może być radca prawny, który w swej praktyce skupia się, np. na prawie gospodarczym, autorskim lub prawie własności przemysłowej w ich aspektach pozasądowych (np. negocjacje, projekty umów, opinie).
Prima facie może się zdawać, że akcje, patenty czy licencje nie mają zbyt wiele wspólnego z pożyciem małżeńskim. Prawa autorskie i prawa pokrewne, inne prawa twórcy oraz prawa własności przemysłowej są nawet expressis verbis zaliczone do składników majątku osobistego (art. 33 k.r.o.). Rzecz jasna nie podlega on podziałowi po orzeczeniu rozwodu. Dzielony jest jedynie objęty wspólnością majątek dorobkowy. Mimo to, gdy jest to konieczne, np. podczas udzielania porady prawnej, wyjaśniam w zrozumiały sposób, że do majątku wspólnego wchodzą, m.in. dochody z innej niż praca zawodowa działalności zarobkowej małżonków oraz dochody z obu majątków osobistych (art. 31 § 2 k.r.o.). Do dochodów tych zalicza się, m.in. pożytki prawa (dywidenda z akcji, odsetki od wierzytelności, pożytki z rzeczy obciążonej użytkowaniem itp., zob. art. 54 k.c.). Widać zatem, że do ustalenia, co wchodzi w skład majątku wspólnego konieczne jest przyjęcie szerokiej perspektywy.
Intelekt, prawo i człowiek
Zawsze dokładnie analizuję wypowiedzi klienta, dostarczone przezeń dokumenty i inne materiały. Zwracam uwagę na detale, dzięki czemu zyskuję dokładny obraz stanu faktycznego (np. jakie umowy zawierali małżonkowie, czy zostały one wykonane, jakie zdarzenia zapoczątkowały rozkład pożycia). Unikam rutyny i myślenia schematami. Sprawia to, że do poszczególnych spraw, podchodzę indywidualnie, traktując je jako niepowtarzalne i szczególnie ważne dla osoby potrzebującej pomocy w uzyskaniu ochrony prawnej.
